تبلیغات
control - شنایی مختصر با Profibus
درباره وب سایت

ارتباط با ما:


mehdi400v@yahoo.com
آرشیو وب سایت
نویسندگان
موضوعات
لینک دوستان
آمار وب سایت
  • بازدیدهای امروز :
  • بازدیدهای دیروز :
  • كل بازدیدها :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • كل مطالب ارسال شده:
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
ورود به پروژه




تو این پست تصمیم دارم در مورد پروفیباس یک مطلبی در حدود ۱۰-۱۵ صفحه بنویسم صرفا جهت آشنایی مقدماتی با این پروتکل

فقط به یاد داشته باشیم که پروتکل پروفی باس که جزو مقوله های شبکه های صنعتی میشه خیلی خیلی بیشتر از ۱۵ صفحه حرف برای گفتن داره که این همت شما عزیزانو میطلبه تا بتونین با ماهیت شبکه های صنعتی که از ارکان اساسی دانش یک مهندس کنترل هست آشنا بشین

به ادامه مطلب توجه بفرمایید



بعد از ظهور کنترلر های plc  و فراگیر شدن آن سپس جایگزین آن با مدارات رله ای بحث کنترل غیر مترمکز مطرح شد که اولین این سیستم ها سیستمهای DCS بود.

در درهه 1970 با توسعه شبکه های کامپیوتری ,  این شبکه ها به عنوان ابزاری در خدمت اوتوماسیون صنعتی قرار گرفت  که در دهه 1990 برای اولین بار شبکه های صنعتی تحت عنوان Fieldbus  به کار گرفته شدند.

مزایای Fieldbus شرح زیر میباشد

1.     کاهش فضای اشغال شده توسط تجهیزات

2.     کاهش حجم کابل و کابل کشی

3.     نویز پذیری بسیار کم

4.     عیب یابی راحت تر

5.     امکان نصب و پیاده سازی محصولات دیگر شرکت های مختلف بر روی شبکه

Profibus  در ابتدا در آلمان مطرح شد.کمپانی هایی دور هم گرد آمدند تا پروژه ای تحت استاندارد سازی شبکه در سطح Field  آغاز کنند .

هدف آنها ایجاد شبکه ای باز بود تا بتوانند سیستم های کنترل موجود مانند PLC  و DCS  را پوشش دهند.که بعد از مدتی Profibus FMS  ارائه شد که این پروتکل جهت ارتباطات پیچیده کنترلی به کار میرفت.

بعد از Profibus DP ,Profibus FMS  طراحی شد که از این پروتکل به منظور پوشش دادن نیاز های مربوط به محیط های خطر ناک و انفجاری عرضه شد.

سازمانی با نام اختصاری PNO (Profibus Neutzer Organization)  ایجاد شد که هدف اصلی آن توسعه و بهبود تکنولوژی Profibus  بود.این سازمان بعدا با نام PI (Profibus International)  شناخته شد.

برای به کار بردن پروتکل های مختلف در پروژه های مختلف باید دید کدام پروتکل در کجای پروژه باید مورد استفاده قرار گیرد لذا با توجه به هرم زیر برای سطوح مختلف سیستم های اوتوماسیون میتوان دید که در کجا باید از کدام پروتکل استفاده کرد



ERP Level

در اصل سطح اطلاعات مدیریتی است که در این سطح نیاز به سرعت بسیار بالایی برای تبادل اطلاعات مورد نیاز است.در این سطح  سرعت تبادل بسیار بالا بوده و Real Time بودن شبکه نقش اساسی ایفا میکند.

SuperVision Level

سیستم های مانیتورینگ یا به اصطلاح HMI در این سطح قرار گرفته اند که اپراتور از طریق آنها وضعیت پروسه را میبیند.

حجم اطلاعات در این سطح متوسط است و زمان در حد ثانیه میباشد.

Control Level

سیستم های کنترلی متمرکز PLC  یا غیر متمرکز DCS  ها در این سطح قرارد دارند.حجم دیتا در این ناحیه کم است در نتیجه زمان تبادل کوتاه است.کمتر از 1 ثانیه.

Field Level

سنسورها عملگر ها و وسایل ابزار دقیق در این سطح قرار دارند.حجم اطلاعات در این سطح کم است اما زمان ارسال یا دریافت اطلاعات باید کوتاه باشد.در حد ms.

انتقال در Profibus

A اتقال توسط کابل مسی: RS 485

RS485  یک ارتباط دو سیمه است که دارای درجه ایمنی بالایی است و سرعت آن بالا است (1.5 مگابایت در ثانیه)

برای انتقال دیتا از یک زوج سیم به هم تابیده شده شیلد دار موسوم به H2  استفاده میکنند.که این یک اتصال نیم دوطرفه است,یعنی در هر لحظه تنها یک ایستگاه میتواند فرستندده باشد نه بیشتر.



سیگنال ها سیگنال های  تفاضلی هستندیعنی نسبت به زمین سنجبده نمیشوند بلکه سطح ولتاژ تفاضلی بین دو سیم است که صفر یا یک را نشان میدهد.لذا نویز در این سیستم تاثیر کمتری دارد.

حد اکثر تا 32 وسیله را میتوان به این کابل متصل کرد.که به این اتصال یک سگمنت گفته میشود.

طول مجاز برای یک سگمنت به سرعت انتقال دیتایی دارد که میخواهیم در شبکه Profibus  برقرار باشد.

کانکتوری که برای اتصال های Profibus  استفاده میشود  بر طبق استاندارد EN 50170  یک کانکتور 9 پین است.



پایه های این کانکتور به شرح زیر میباشد


همانطور که گفته شد حداکثر 32 دستگاه یا به عبارتی 32 ایستگاه RS485  امکان اتصال به این سگمنت را دارند.در اصطلاح شبکه به این اتصال یک Nod  گفته میشود.

در انتقال با کابل های مسی برای رسیدن به سرعت های بالا از Stubline  استفاده میکنند.

Stubline  یعنی اتصال مستقیم یک دستگاه به محل اتصال باس.

در حالت Stubline  حد اکثر طول باید 6.6M  باشد.استفاده از Stubline پیشنهاد نمیشود.از این اتصال برای اتصال موقت دستگاه های PG  و یا Programer  استفاده میشود

B انتقال توسط فیبر نوری:

فیبر نوری در دو جنس شیشه ای و پلاستیکی ساخته میشود که پلاستیکی آن ساده تر و ارزان تر است.

کابل نوری این امکان را فراهم میکند تا فاصله ایستگاه های شبکهProfibus  تا 15KM  افزایش پیدا کند.

نویز مغناطیسی بر روی سیگنال های نوری اثری ندارد

روشهای مختلفی جهت اتصال شبکه ها به یک دیگر توسط فیبر نوری وجود دارد

روش OLM

میتوان توسط سخت افزاری به نام OLM  شبکه فیبر نوری را به شبکه ای که دارای کابل مسی است متصل کرد.


OLM متشکل است از دو کابل الکتریکی ایزوله شده و دو کانال نوری.

OLM ها را معمولا به صورت دو حلقه ای پیاده سازی میکنند.این کار برای بوجود آوردن یک شبکه با خاصیت Redundant است.

Redundant  خاصیتی است که اگر یکی از حلقه ها از کار بیافتد,حلقه دوم عمل اتصال و انتقال دیتا را به عهده میگیرد.


روش OLP

OLP ها سخت افزارهایی هستند که توانایی اتصال به ایستگاه های Slave  را دارند.عمل اتصال به ایستگاه های Slave  توسط یک کانکتور 9 پین در ایستگاه های Slave صورت میپذیرد.

در OLP نیازی به تغذیه  مجزا وجود ندارد زیرا OLP تغذیه خود رااز طریق باس متصل شده به ایستگاه های Slave تامین میکند.

برای اتصال یک ایستگاه Master به یک حلقه OLP , به یک عدد OLM  احتیاج است و OLP تنها جهت اتصال Slave به شبکه فیبر نوری به لازم است.

روش دیگر در شبکه فیبر نوری استفاده از برخی دیوایس هایی است که به خودی خود امکان اتصال به شبکه فیبر نوری را دارا میباشند.این تجهیزات یک پرت برای اتصال را دارند و در آخر نام این نجهیزات عبارت FO وجود دارد(Fiber Optic)




برچسب ها:Profibus،
ارسال توسط مهدی میرحسینی | تاریخ : یکشنبه 30 آذر 1393 | نظرات ()
عناوین آخرین مطالب ارسالی
صفحات دیگر